صفحه اصلی دانلود برنامه اخبار و مقالات درباره ما تماس با ما

اخبار و مقالات

جستجو

دسته بندی ها

نژاد دسته بندی نشده

نکات جالب در مورد اسب پونی

علاوه بر استفاده‌‌های تزئینی و مسابقات، اسب‌های پونی، یکی از بهترین گزینه‌ها  برای آموزش سوارکاری به کودکان هستند. پونی‌سواری یکی از رشته‌هایی است که می‌تواند علاوه بر ایجاد بستر مناسب برای کشف استعداد و پتانسیل کودکان، زمینه بازی و تفریح آنان را نیز فراهم آورد. جالب است بدانید که کمیته پونی‌سواری نیز در فدراسیون سوارکاری جهانی وجود دارد! این کمیته البته در کشور عزیزمان نیز وجود دارد و مطابق با استانداردهای جهانی، برنامه های مختلفی برای ترغیب و آموزش و ایجاد انگیزه سوارکارانِ کودک و در مرحله بعد برای مسابقات رسمی برنامه ریزی و انجام می‌دهد.به گفته مربیان تخصصیِ پونی‌ سواری، بهترین سن پایه برای سواری این اسب های کوچک، در ۶ سالگی است. البته حداقل سن برای نشستن روی اسب پونی ۳ سال است که کودکان توانایی حفظ تعادل خود را دارند و حداکثر سن برای پونی سواری ۱۴ سال است، که البته با جثه نه خیلی بزرگ. در ابتدای امر کودکان مراحل تئوری و کلاسی را سپری می‌کنند. سپس با کمک یک مربی که این اسب کوچک را نگه می‌دارد مراحل آموزشی را طی می‌کنند. بهتر است بدانید که برخلاف تصور اکثر مردم آموزش سوارکاری با پونی‌ها به هیچ وجه نسبت به دیگر ورزش‌ها گران‌ نیست.

انواع پونی ها

پونی ویلزی نوعی از این حیوان است که خود به ۴ دسته تاتویِ ویلزی، تاتویِ پاکوتاه، ویلزی و ویلزیِ کوهستان تقسیم می‌شود. پونی آمریکایی نوع دیگری از این اسب‌ کوچک است. این حیوان از پیوند پونی آپالوسا و شتلند به وجود آمده است. پونی شتلند نوعی از پونی است که قد آن‌ حدود ۱/۱ متر است. در حالت معمول تنها برای هم بازی شدن با کودکان از آن‌ها استفاده می‌کنند. این موجودات زیبا و بانمک معمولا استفاده‌ای برای مسابقات ندارند. پونی کونمارا معمولا ظاهری بسیار زیبا دارند و قدشان هم نسبت به سایر پونی‌ها بلندتر است. این نژاد اغلب برای افراد بزرگسال استفاده می‌شوند. پونی شینکوتگ نوع آخر پونی‌ها است که این گونه وحشی هستند و در جزیره های ساحل ویرجینیا وجود دارند. این پونی تنوع رنگ بسیار گوناگونی دارند.

اسب پونی کوچک و دوست داشتنی

اسب‌ها از گذشته‌های بسیار دور دوست نزدیک انسان‌ها و در دسترس‌ترین وسیله برای حمل و نقل بشر بوده‌اند. اسب‌ها در کنار نجابت و زیبایی، از رام‌ شدنی‌ترین حیوانات بوده‌اند و به همین دلیل مورد استفاده بشر قرار گرفته‌اند. اگر اهل اسب و اسب‌سواری و دنبال کردن این سرگرمی نبوده‌اید، شاید نام پونی و اسب‌ پونی را نشنیده باشید. اسب پونی اسبی است اما با فیزیکی متفاوت‌تر از آنچه که ما از یک اسب عادی سراغ داریم. از نظر جانورشناسان هرگز فرقی بین اسب معمولی و اسب پونی در ژنتیک و مسائل ژنتیکی نبوده و فقط از نظر جُثه و استقامت با هم فرق دارند.اهالی پرورش حیوانات و سوارکاری اسب اما هیچ وقت اسب پونی را در زمره اسب‌های مسابقه‌ای و ورزشی ندانسته‌اند. از این حیوانات تنها برای تزیین، آموزش، استعدادیابی و تفریح کودکان استفاده می‌کنند.استقامت این نوع اسب از خصیصه‌های مهم آن است. توانایی زندگی در هوای سرد و انرژی زیاد به لطف فیزیک منحصر‌به‌فرد، از ویژگی‌های مهم‌ این موجود جذاب است. علاوه بر مناطق سردسیر مانند سیبری و قسمت‌هایی از اروپا، پونی‌ها در مسابقات تزیینی و نمایشی نیز طرفداران فراوانی دارند.با توجه به قوانین بین المللی و برای ایجاد تمایز بین اسب‌های جثه کوچک و بزرگ، قد ۱۴۶ سانتی متر اندازه تمایز بین پونی‌ها و اسب‌های معمولی قرار داده شده است. هر اسب با قد کمتر از ۱۴۶ سانتی‌متر باید در مسابقات و فعالیت‌های پرورشی پونی قرار بگیرد. اسب‌های بالای این اندازه در زمره اسب‌های معمولی هستند. ناگفته نماند این اندازه استاندارد وضع شده معایبی نیز در پی داشت. به‌طور مثال برخی گونه‌های اسب مانند اسب‌عرب با آنکه اصلا جزو پونیها نیستند اما برخی که قدی کوتاه‌تر از ۱۴۶ سانتی‌متر دارند طبق قوانین در مسابقات و فعالیت‌های رقابتی پونی‌ ها فعالیت می‌کنند.

تاریخچه اسب

طبق يافته هاي فسيلي ، منشاء تکامل اسبهای امروزي از پستاندار كوچكي به نام ائوهيپوس كه شباهت زيادي به روباه داشته و حدود ششصد ميليون سال قبل ، يعني دوران ائوسن از نظر زمين شناسي است و می توان نتیجه گرفت كه از نظر تكاملي اسبهاي امروزي درطي ميليونها سال از اين پستاندار كوچك منشاء گرفته اند . بلندی اين جانور در حدود 30 الي 35 سانتيمتر بوده ودر جهان گسترش یافته بوده است. بدن آن گرد و داراي پشتي خميده بوده و از کف پنجه های خود در هنگام راه رفتن استفاده می کرده است . در اندام حركتي قدامي خود 4 ُ در اندامي خلفي خود 3 انگشت داشته است . حدود 13 نوع از اين جاندار درقسمت های مختلف آمريكاي شمالي و انگلستان ، سوئيس ، فرانسه و بلژيک يافته شده است . بنابر كشفيات بعمل آمده نه تنها طويل شده وكاهش تعداد تدريجي اندامهاي حركتي اسب استنباط مي شود ، بلكه تغييراتی كه بصورت طویل شدن گردن و جمجمه همراه با تغيير عادات چرا كردن ( مانند خوردن ميوه هاي آبدار كه در بالاي سطح زمين وجود دارند) به رژيم علف خواري ( خوردن علف هاي خشبي و سخت از سطح زمين ) ايجاد شده را مي توان نتیجه گرفت. گرچه اولين فسيل يافت شده از ائوهيپوس به ثبت رسيده است ، ولي مي توان گفت كه اين جانور كوچك اندام از يك دودمان اصلي پستاندار كه در ابتدا داراي 5 انگشت بوده تكامل يافته است . ميليونها سال بعد انواع تكامل يافته اين حيوان ( در حدود 57 ميليون سال ) بنام تک سميان دوران پليوسن با نام پليوهيپوس شكل گرفتند. يافته هاي باستان شناسي در ايران توسط آقاي ماكنم ، يكی از معاونان دومرگان باستان شناس معروف ، فسيل این دام يك نوع اسب به نام هيپاريون در سال 1904 ميلادي در ناحيه مرزه چال مراغه یافته شدكه مربوط به اواخر دوران سوم زمين شناسی يعنی پليوسن و قبل از فوارن آتشفشان سهند ( بيش از يك ميليون سال قبل ) مي باشد . با آغاز دوره يخبندان در كره زمين و تغييرات شرایط جوی انواع مختلف پليوهيپوس مهاجرت های گسترده ای به قاره های قديم ( آسيا ، اروپا و آفريقا ) شروع كردند . بنابر دلايلی كه هنوز مشخص نيست قاره آمريكا بطور ناگهاني و پس از قطع ارتباط آن با قاره هاي قديم ، از وجود پليوهيپوس پاك گرديد. انواع مختلف پليوهيپوس در طي این مهاجرت ها در بخشهاي آفريقا و اروپا و آسيا پراكنده شدند و منشاء انواع مختلف حیواناتی از قبیل :گور خر ، خر و چهار تيپ از اجداد اوليه اسبهاي امروزي گرديدند . بنابر اين اسب های امروزی دارای چهار جد اوليه هستند و از نظر تاريخ فلات کشور ايران منطبق بر محدوده جغرافيائی پراكندگی دو نوع از انواع چهار گانه اين اجداد محسوب مي شود . اسبهاي نژاد تركمن و كاسپين موجود در ایران پس از گذشت حدود یک ميليون سال از پيدايش آن دو نوع اجداد اوليه اسب ، هنوز بعنوان شبيه ترين اسبهاي موجود در جهان به اجداد نخستین خود محسوب مي شوند و مورد توجه خاص جهانيان و پژوهشگران قرار گرفته اند .  

تغذیه پزشکی فعالیت بدنی و ورزش اسب

رژیم غذایی متعادل: اسب ها نیاز به یک رژیم غذایی متعادل دارند که شامل علوفه با کیفیت، غلات، ویتامین ها، و مواد معدنی باشد. علوفه به عنوان منبع اصلی فیبر برای حفظ سلامت دستگاه گوارش اهمیت ویژه ای دارد.توجه به وزن: کنترل وزن اسب ها برای جلوگیری از چاقی یا لاغری بیش از حد ضروری است. هر دو حالت می توانند منجر به مشکلات سلامتی جدی مانند مشکلات مفصلی و گوارشی شوند.مکمل های غذایی: در صورت نیاز، به ویژه در اسب های مسن تر یا آن هایی که نیازهای خاصی دارند، استفاده از مکمل های غذایی حاوی مواد معدنی، ویتامین ها و پروبیوتیک ها می تواند مفید باشد. معاینات دوره ای: معاینات منظم دامپزشکی به شناسایی مشکلات بالقوه در مراحل اولیه کمک می کند. این معاینات شامل بررسی وضعیت دندان ها، پوست، سم ها، و ارزیابی وضعیت عمومی بدن است.واکسیناسیون و کرم زدایی: واکسیناسیون منظم برای پیشگیری از بیماری های عفونی و همچنین برنامه های کرم زدایی برای کنترل انگل های روده ای باید به دقت انجام شود.مراقبت از دندان ها: دندان های اسب ها به مرور زمان تغییر می کنند و ممکن است به اصلاح نیاز داشته باشند. مشکلات دندانی می توانند منجر به کاهش وزن و مشکلات گوارشی شوند، بنابراین بررسی و مراقبت منظم از دندان ها اهمیت دارد.ورزش منظم به حفظ قدرت و انعطاف پذیری عضلات و مفاصل اسب ها افزایش طول عمر اسب کمک می کند. برنامه های تمرینی باید متناسب با سن، سطح فعالیت، و توانایی اسب تنظیم شوند. تمرینات باید به گونه ای باشد که از فشار بیش از حد به اسب جلوگیری شود. تمرینات بیش از حد یا نامناسب می توانند منجر به آسیب های عضلانی و مفصلی شوند. فراهم کردن محیطی که اسب ها بتوانند به صورت آزادانه حرکت کنند، مانند مراتع بزرگ، به سلامت عمومی و روانی آن ها کمک می کند.

مدیریت استرس محیط اسب و مراقبت دوران پیری

محیط آرام: ایجاد یک محیط آرام و بدون استرس برای اسب ها می تواند تأثیر مثبتی بر سلامت روانی و جسمی آن ها داشته باشد. استرس مزمن می تواند به مشکلات سلامتی مانند کاهش ایمنی و مشکلات گوارشی منجر شود.تعامل اجتماعی: اسب ها حیوانات اجتماعی هستند و نیاز به تعامل با دیگر اسب ها دارند. ایجاد فرصت هایی برای تعامل اجتماعی می تواند از بروز استرس و رفتارهای ناهنجار جلوگیری کند.برنامه روزانه منظم: داشتن برنامه روزانه منظم می تواند به کاهش استرس کمک کند. اسب ها به روال های منظم غذا خوردن، تمرین و استراحت عادت می کنند و این ثبات به آرامش روانی آن ها کمک می کند.مدیریت محیط زندگی از راهکار های عملی برای افزایش طول عمر مفید اسبمحیط تمیز و ایمن: محیط زندگی اسب ها باید تمیز، خشک و عاری از هرگونه مواد مضر باشد. تهویه مناسب و فراهم کردن بستر راحت از جمله مواردی است که به سلامت کلی اسب ها و افزایش عمر اسب کمک می کند.دسترسی به آب تمیز: اسب ها باید همیشه به آب تمیز و تازه دسترسی داشته باشند. کمبود آب یا آب آلوده می تواند به مشکلات کلیوی و دیگر مشکلات سلامتی منجر شود.حفاظت از شرایط جوی: در شرایط جوی سخت، مانند گرمای شدید یا سرما، باید تمهیدات لازم برای محافظت از اسب ها اندیشیده شود. این شامل فراهم کردن سرپناه و کنترل دما است.مراقبت های دوران پیری مراقبت ویژه از اسب های مسن: با افزایش سن، نیازهای اسب ها تغییر می کند. اسب های مسن تر ممکن است نیاز به تغذیه خاص، کاهش فعالیت های سنگین، و نظارت دقیق تر بر وضعیت سلامتی خود داشته باشند.پیگیری مشکلات مزمن: مشکلات مزمن مانند آرتروز یا اختلالات گوارشی در اسب های مسن تر شایع تر است و نیاز به مدیریت مستمر و مراقبت ویژه دارند.بهبود کیفیت زندگی: هدف از مراقبت در دوران پیری باید بهبود کیفیت زندگی اسب باشد، حتی اگر نمی توان عمر اسب را به طور مستقیم افزایش داد.

طول عمر مفید اسب

طول عمر مفید اسب اهلی امروزی به عوامل متعددی بستگی دارد. نژاد، شرایط نگهداری و محیط زیست از جمله مهم‌ترین این عوامل هستند. به طور خوش بینانه می‌توان گفت که این حیوانات زیبا و با شکوه بین 25 تا 30 سال عمر می‌کنند، البته با رعایت شرایط مناسب نگهداری و تغذیه سالم. با این حال، گونه‌های محدودی از اسب‌های اهلی نیز وجود دارند که طول عمر بیشتری داشته و تا 40 سال یا حتی بیشتر زنده می‌مانند. این موارد نادر معمولاً در شرایط بسیار ایده‌آل و با مراقبت‌های ویژه پرورش می‌یابند. لازم به ذکر است که عوامل ژنتیکی و سلامت جسمی نیز در طول عمر مفید اسب نقش کلیدی دارند. اسب‌های سالم و عاری از بیماری‌های مزمن یا ژنتیکی، به طور معمول عمر طولانی‌تری خواهند داشت. در نهایت، رعایت اصول صحیح نگهداری، تغذیه متعادل، ورزش منظم و مراقبت‌های دام‌پزشکی می‌تواند به افزایش طول عمر اسب‌های اهلی کمک شایانی نماید. برای دریافت مشاوره و راهکار برای افزایش طول عمر اسب خود، افزایش عمر اسب ها مستلزم ترکیبی از تغذیه مناسب، مراقبت های دامپزشکی منظم، ورزش، مدیریت استرس و فراهم کردن محیطی مناسب و ایمن است. با توجه به این عوامل و انجام مراقبت های لازم در هر مرحله از زندگی اسب، می توان به طولانی تر کردن عمر اسب ها و حفظ کیفیت زندگی آن ها کمک کرد. در نهایت، توجه به نیازهای خاص هر اسب و همکاری مستمر با دامپزشک، کلید اصلی در افزایش عمر و سلامت اسب است.

۱۵ حقیقت شگفت انگیز در باره اسب ها

از هوش گرفته تا رفتارهای اجتماعی، اسب ها به دلایل مختلف حیوانات شگفت انگیزی هستند. در ادامه با 10 حقیقت باورنکردنی درباره اسب آشنا می شوید!   1. مدت کوتاهی پس از تولد می توانند راه بروند کره ها می توانند در عرض چند ساعت پس از تولد بایستند و راه بروند و در عرض یک روز می توانند بدوند. کره ها به سرعت رشد می کنند و می توانند در اولین سال زندگی خود به 90 درصد قد بالغ خود برسند.   2. اسب ها دستگاه گوارش منحصر به فردی دارند شکم آنها نسبت به اندازه آنها کوچک است و بنابراین اسب ها در طول روز به چرای دام تکیه می کنند تا تغذیه مورد نیاز خود را دریافت کنند. اسب ها در صورتی که رژیم غذایی آنها به درستی متعادل نباشد یا اجازه نداشته باشند برای مدت طولانی چرا کنند، مستعد ابتلا به اختلالات گوارشی مانند قولنج و اسهال هستند.   3. اسب ها حافظه عالی دارند آن ها می توانند افراد، مکان ها و اسب های دیگری را که حتی سال ها قبل با آنها ملاقات کرده اند، به خاطر بیاورند.   4. میدان دید تقریبا 360 درجه دارند قطر چشم اسب ها به طور متوسط ​​حدود 2 اینچ (5 سانتی متر) است! این اندازه بزرگ به آنها کمک می کند تا در شرایط کم نور به خوبی ببینند و شکارچیان را از راه دور تشخیص دهند. اسب ها به دلیل اندازه و نحوه تنظیم چشم هایشان میدان دید تقریباً 360 درجه دارند.   5. اسب ها می توانند با زبان بدن ارتباط برقرار کنند آنها از گوش، دم و وضعیت بدن خود برای بیان احساسات و مقاصد خود استفاده می کنند. به عنوان مثال، گوش های رو به جلو معمولاً نشان دهنده توجه یا کنجکاوی هستند، در حالی که گوش های رو به عقب می توانند نشان دهنده خشم یا ترس باشند.    6. اسب ها می توانند ایستاده بخوابند آنها می توانند پاهای خود را قفل کنند تا در هنگام خواب ایستاده بمانند و فقط به چند ساعت خواب در روز نیاز دارند.   7. اسب ها حیوانات اجتماعی هستند آنها اغلب پیوندهای نزدیکی با اسب های دیگر ایجاد می کنند و اگر از گله خود جدا شوند ممکن است مضطرب یا افسرده شوند. در درون گله، اسب ها یکدیگر را نظافت می کنند، بازی می کنند و حتی نزدیک هم می ایستند تا بخوابند. به عنوان مثال، اسب های توینکل و موریس آنقدر به هم نزدیک هستند که حتی اگر از هم جدا شوند، همدیگر را صدا می زنند.   8. در طبیعت، اسب ها در گروه های اجتماعی به نام گله زندگی می کنند مادیان او معمولاً توسط یک مادیان غالب هدایت می شوند و می توانند تا 50 مایل در روز در جستجوی غذا و آب سفر کنند.   9. بیشتر اسب ها شناگران قوی هستند بسیاری از اسب های وحشی می توانند از رودخانه ها و دیگر آب ها برای دسترسی به غذا و منابع عبور کنند.   10. اسب ها شنوایی عالی دارند اسب ها شنوایی بسیار خوبی دارند و می توانند گوش های خود را 180 درجه بچرخانند تا صداها را در جهات مختلف تشخیص دهند. آنها قادر به شنیدن صداها با فرکانس های بسیار بالاتر از انسان هستند که به آنها کمک می کند تا شکارچیان یا سایر خطرات بالقوه را شناسایی کنند.   11. وزن مغز اسب حدود 623 گرم است که نصف وزن مغز انسان است. 12. اسب ها هر روز حداقل پنج گالن آب می نوشند.   13. در حالی که انسان ها فقط سه ماهیچه گوش دارند، اسب ها 10 ماهیچه دارند. 14. قلب اسب معمولاً 4 تا 4.5 کیلوگرم وزن دارد و به اندازه یک توپ بسکتبال است. 15. اسب ها فقط از طریق بینی نمی توانند از طریق دهان نفس بکشند.   از هوش گرفته تا رفتارهای اجتماعی، اسب ها به دلایل مختلف حیوانات شگفت انگیزی هستند. در ادامه با 10 حقیقت باورنکردنی درباره اسب آشنا می شوید!   1. مدت کوتاهی پس از تولد می توانند راه بروند کره ها می توانند در عرض چند ساعت پس از تولد بایستند و راه بروند و در عرض یک روز می توانند بدوند. کره ها به سرعت رشد می کنند و می توانند در اولین سال زندگی خود به 90 درصد قد بالغ خود برسند.   2. اسب ها دستگاه گوارش منحصر به فردی دارند شکم آنها نسبت به اندازه آنها کوچک است و بنابراین اسب ها در طول روز به چرای دام تکیه می کنند تا تغذیه مورد نیاز خود را دریافت کنند. اسب ها در صورتی که رژیم غذایی آنها به درستی متعادل نباشد یا اجازه نداشته باشند برای مدت طولانی چرا کنند، مستعد ابتلا به اختلالات گوارشی مانند قولنج و اسهال هستند.   3. اسب ها حافظه عالی دارند آن ها می توانند افراد، مکان ها و اسب های دیگری را که حتی سال ها قبل با آنها ملاقات کرده اند، به خاطر بیاورند.   4. میدان دید تقریبا 360 درجه دارند قطر چشم اسب ها به طور متوسط ​​حدود 2 اینچ (5 سانتی متر) است! این اندازه بزرگ به آنها کمک می کند تا در شرایط کم نور به خوبی ببینند و شکارچیان را از راه دور تشخیص دهند. اسب ها به دلیل اندازه و نحوه تنظیم چشم هایشان میدان دید تقریباً 360 درجه دارند.   5. اسب ها می توانند با زبان بدن ارتباط برقرار کنند آنها از گوش، دم و وضعیت بدن خود برای بیان احساسات و مقاصد خود استفاده می کنند. به عنوان مثال، گوش های رو به جلو معمولاً نشان دهنده توجه یا کنجکاوی هستند، در حالی که گوش های رو به عقب می توانند نشان دهنده خشم یا ترس باشند.    6. اسب ها می توانند ایستاده بخوابند آنها می توانند پاهای خود را قفل کنند تا در هنگام خواب ایستاده بمانند و فقط به چند ساعت خواب در روز نیاز دارند.   7. اسب ها حیوانات اجتماعی هستند آنها اغلب پیوندهای نزدیکی با اسب های دیگر ایجاد می کنند و اگر از گله خود جدا شوند ممکن است مضطرب یا افسرده شوند. در درون گله، اسب ها یکدیگر را نظافت می کنند، بازی می کنند و حتی نزدیک هم می ایستند تا بخوابند. به عنوان مثال، اسب های توینکل و موریس آنقدر به هم نزدیک هستند که حتی اگر از هم جدا شوند، همدیگر را صدا می زنند.   8. در طبیعت، اسب ها در گروه های اجتماعی به نام گله زندگی می کنند مادیان او معمولاً توسط یک مادیان غالب هدایت می شوند و می توانند تا 50 مایل در روز در جستجوی غذا و آب سفر کنند.   9. بیشتر اسب ها شناگران قوی هستند بسیاری از اسب های وحشی می توانند از رودخانه ها و دیگر آب ها برای دسترسی به غذا و منابع عبور کنند.   10. اسب ها شنوایی عالی دارند اسب ها شنوایی بسیار خوبی دارند و می توانند گوش های خود را 180 درجه بچرخانند تا صداها را در جهات مختلف تشخیص دهند. آنها قادر به شنیدن صداها با فرکانس های بسیار بالاتر از انسان هستند که به آنها کمک می کند تا شکارچیان یا سایر خطرات بالقوه را شناسایی کنند.   11. وزن مغز اسب حدود 623 گرم است که نصف وزن مغز انسان است. 12. اسب ها هر روز حداقل پنج گالن آب می نوشند.   13. در حالی که انسان ها فقط سه ماهیچه گوش دارند، اسب ها 10 ماهیچه دارند. 14. قلب اسب معمولاً 4 تا 4.5 کیلوگرم وزن دارد و به اندازه یک توپ بسکتبال است. 15. اسب ها فقط از طریق بینی نمی توانند از طریق دهان نفس بکشند.  

محل زندگی اسب ها

محل زندگی اسب ها به دو دسته کلی تقسیم می شود: اسب های وحشی: اسب های وحشی در زیستگاه های مختلف از جمله دشت ها، مراتع، بیابان ها و جنگل ها زندگی می کنند. آنها برای یافتن غذا و آب مجبورند مسافت های طولانی را طی کنند.   اسب های اهلی: اسب های اهلی در محیط های مختلفی از جمله مزارع، اصطبل ها و مراتع زندگی می کنند. آنها توسط انسان ها برای اهداف مختلفی مانند سوارکاری، حمل و نقل و ورزش پرورش داده می شوند.    اسب ها حیواناتی اجتماعی هستند که معمولاً در گله های کوچکی از 5 تا 15 نفر زندگی می کنند. آنها در زیستگاه های مختلفی زندگی می کنند، از جمله:   مرتع: مراتع، زیستگاه طبیعی اسب ها هستند. آنها از علف و گیاهان دیگر برای غذا استفاده می کنند و آب را از رودخانه ها، نهرها یا چشمه ها می نوشند.   جنگل: اسب ها گاهی اوقات در جنگل ها زندگی می کنند. آنها از درختان برای پناه گرفتن از شکارچیان و سایه استفاده می کنند.   صحرا: اسب ها همچنین می توانند در بیابان ها زندگی کنند. آنها از گیاهان مقاوم به خشکی برای غذا استفاده می کنند و آب را از چاه ها یا چشمه های زیرزمینی می نوشند.   کوهستان: اسب ها می توانند در کوهستان ها زندگی کنند. آنها از چمنزارها و مراتع برای غذا استفاده می کنند و آب را از رودخانه ها، نهرها یا چشمه ها می نوشند.   جنگل های بارانی: اسب ها گاهی اوقات در جنگل های بارانی زندگی می کنند. آنها از درختان و بوته ها برای پناه گرفتن از شکارچیان و سایه استفاده می کنند.   اسب ها حیواناتی سازگار هستند و می توانند در طیف وسیعی از شرایط آب و هوایی زندگی کنند. آنها می توانند دمای شدید، بارندگی زیاد و کمبود آب را تحمل کنند.   اسب ها حیواناتی مقاوم هستند و می توانند در شرایط آب و هوایی مختلف زندگی کنند. با این حال، آنها برای رشد و سلامت به محیطی امن و مراقبت مناسب نیاز دارند.   اسب ها نقش مهمی در اکوسیستم دارند. آنها به پخش دانه ها و علف ها کمک می کنند و به عنوان منبع غذایی برای شکارچیان مانند گرگ ها، یوزپلنگ ها و شیرها عمل می کنند.   اسب ها برای زندگی در محیط خود سازگار شده اند. آنها دارای بدنی قوی و چابک هستند که به آنها امکان می دهد مسافت های طولانی را طی کنند. آنها همچنین دارای بینایی و شنوایی خوبی هستند که به آنها کمک می کند از شکارچیان آگاه شوند.

خصوصیات اسب ها

اسب ها حیوانات اجتماعی هستند و به صورت گله ای زندگی می کنند. آنها حیواناتی بسیار هوشیار و کنجکاو هستند و می توانند به سرعت یاد بگیرند. اسب ها حیواناتی بسیار عاطفی نیز هستند و می توانند پیوندهای قوی با انسان ها و سایر اسب ها ایجاد کنند.   تغذیه اسب ها حیواناتی گیاهخوار هستند و از علف، یونجه، غلات و سایر گیاهان تغذیه می کنند. آنها روزانه به مقدار زیادی غذا نیاز دارند و می توانند تا ۲۵ پوند غذا در روز بخورند.   باروری اسب ها حیواناتی چندقلو هستند و معمولاً یک یا دو کره به دنیا می آورند. کره های اسب حدود یک سالگی از شیر گرفته می شوند و پس از آن می توانند شروع به خوردن غذای جامد کنند.   نژادهای اسب در سراسر جهان بیش از ۳۵۰ نژاد اسب وجود دارد. هر نژاد دارای ویژگی های فیزیکی و رفتاری خاص خود است. برخی از نژادهای اسب محبوب عبارتند از:   اسب عربی: این نژاد یکی از قدیمی ترین و اصیل ترین نژادهای اسب است. اسب های عربی، اصیل و چابک هستند. که برای سوارکاری و مسابقات مورد استفاده قرار می گیرد.   اسب ترکمن: یکی دیگر از نژادهای قدیمی و اصیل اسب است. اسب ترکمن به دلیل سرعت، استقامت و زیبایی خود شناخته می شود.   اسب تروآ: یک نژاد اسب سنگین است که برای کشیدن بار استفاده می شود.

محبوب ترین نژاد اسب ها

هر اسبی ویژگی های خاص خود برای کار و مسابقه تا سوارکاری گاه به گاه و مسابقات سوارکاری را دارد. این اسب ها معمولاً دارای توانایی های همه کاره و رفتار خوب هستند. می توان از آنها برای سوارکاری و مسابقه لذت برد و بسیاری از آنها برای اولین صاحبان اسب مناسب هستند. در اینجا 10 مورد از محبوب ترین اسب ها توضیح داده شده است. نکته فقط به این دلیل که یک نژاد اسب محبوب است، این باعث نمی شود که نیاز به رسیدگی کمی داشته باشند. همه اسب ها از نظر زمان، مسکن، مراقبت و پول سرمایه گذاری بزرگی هستند. اگر به فکر داشتن اسبی هستید، همه این عوامل را به دقت بسنجید. 1. اسب کوارتر آمریکایی اسب کوارتر آمریکایی که توسط مبتدیان و سوارکاران حرفه ای از آن ها در سراسر جهان استقبال می شود به دلیل چابکی، مطیع بودن و ورزشکاری مشهور است. این اسب که در اصل در طول دهه 1600 از نژادهای اصیل انگلیسی و اسپانیایی که با نژادهای محلی مانند اسب چیکسا بومی آمریکایی ترکیب یافته بودند، پرورش یافتند و دارای بزرگترین ثبت نژاد در جهان است. این اسب ها ستاره های درخشانی در جاده و صحنه نمایش هستند. 2. اسب عربی اسب عربی دارای قدیمی ترین نژاد اسب ثبت شده در جهان است. قدمت آن ها به 3000 سال قبل از میلاد می رسد. در واقع، هر نژاد اسب سبک، از جمله آپالوسا، مورگان و آندلس، می تواند اجداد آن ها را در نژاد عرب ردیابی کرد. این اسب ها می تواند یک نژاد اسب نسبتاً با روحیه باشد، بنابراین همه مبتدیان نمی توانند آن ها را اداره کنند. اما به طور کلی یک اسب دوست داشتنی و وفادار نیز هست. 3. اسب خوش نژاد اسب های خوش نژاد محبوب ترین اسب های مسابقه در آمریکای شمالی هستند. این نژاد یک اسب "خون گرم" در نظر گرفته می شود، به این معنی که برای چابکی، سرعت و روحیه خود شناخته شده اند. این یک اسب چند منظوره خوب است که اغلب علاوه بر مسابقه سوارکاری در سایر مسابقات سوارکاری مانند درساژ و پرش فعالیت می کند یا به سادگی به عنوان یک حیوان همراه که برای لذت سواری نگهداری می شود، زندگی می کند. 4. آپالوسا آپالوسا خالدار رنگارنگ در اصل برای شکار و نبرد توسط بومیان آمریکایی Nez Perce ساخته شد. اعتقاد بر این است که این اسب از نوادگان اسب های وحشی است که با اسب های اصیل آمریکایی و اسب عربی ترکیب شده است. این اسب مقاوم و همه کاره برای گله داری، سوارکاری در مسافت های طولانی و غیره عالی است.   5. مورگان قدرت و ظرافت مورگان آن را به یک نژاد اسب محبوب تبدیل کرده است. در نژاد اصیل اسب ورمانت، ماهیچه برای پاکسازی و شخم زدن مزارع نیوانگلند در دوران استعمار استفاده می شد. امروزه این اسب یک اسب سواری محبوب است. از مسیرهای ناهموار عبور کرده و در رینگ نمایش باوقار است. 6. اسب های خون گرم در چرخه های اسب برای دسته بندی مزاج، جثه و اصالت اسب از اصطلاحات «خونگرم» و «خونسرد» استفاده می شود. اسب‌هایی با سایز متوسط، از جمله اسب های کوارتر آمریکایی، هانوفر، خلیج کلیولند، و اسب‌های کانادایی، خونگرم های میراث اروپا محسوب می‌شوند. آنها حاوی حسی از روح هستند که شما از نژادهای اصیل "خونگرم" یا عربی دریافت می کنید که با رفتار آرام اسب های "خونسرد" ترکیب شده است؛ و این خلق و خوی متعادلی را برای این  نوع اسب محبوب به وجود می آورد. 7. پونی ها پونی ها یکی دیگر از دسته های محبوب اسب ها هستند. در بیشتر موارد، اسبی که به طور کامل در 14.2 وجب (57 اینچ) یا کمتر رشد کرده باشد، پونی در نظر گرفته می شود. (دو استثنا وجود دارد: اسب مینیاتوری و اسب ایسلندی) اسب هایی با نژاد های دلیر جزایر شتلند و ولش زیبا با قد کوتاه، اغلب اولین اسب های عالی برای کودکان هستند. 8. اسب های گرید اسب گرید - اسبی که هیچ نژاد خاصی ندارد - اصطلاحی جذاب برای دنیای اسب های بدون نژاد است. آنها با نژادهای دورگه تفاوت دارند زیرا رگه ها نتیجه اسب های شجره ای شناخته شده ای هستند که عمداً پرورش داده می شوند. اسب های گرید ممکن است شجره نامه متمایزی نداشته باشند، اما می توانند به اندازه هر اسب دیگری همه کاره و وفادار باشند. آنها همچنین به طور کلی فاقد بسیاری از بیماری های ژنتیکی هستند که نژادهای اصیل دارند. 9. نژادهای راهوار اسب ‌های راهوار دسته‌ای از اسب‌ها هستند که به‌طور انتخابی برای سواری آرام یا راه رفتن با سرعت بالا پرورش داده شده‌اند. این اسب ها تمایل دارند با یک حرکت چهار ضربی با سرعت متوسط حرکت کنند. نژادهایی از جمله اسب راهوار تنسی، اسب زین کوه کنتاکی، اسب ایسلندی و پاسو فینو انتخاب های محبوبی برای سوارکاران مسن تر، کسانی که مشکلات مشترکی دارند و به دنبال یک سواری بدون جهش، هستند. 10. اسب‌های یابو اسب‌های خونسرد و سنگینی هستند که به دلیل انجام کارهایی که بارهای سنگین را جابجا می کنند، شناخته می‌شوند. از لحاظ تاریخی، آنها همچنین در جنگ برای حمل وزن سربازان زره پوش سنگین استفاده می شدند. این اسب‌ها دارای پوشش و یال ضخیم هستند که آنها را قادر می‌سازد تا در هوای سرد مقاومت کنند، و معمولاً خلق و خوی آرامی دارند. اسب‌های Clydesdale، Percheron، Shire و Belgian نمونه‌های محبوب این غول‌های نجیب هستند. علاوه بر این اسب‌های یابو می توانند اولین اسب های ایده آل باشند، زیرا اغلب مطیع و دوست داشتنی هستند.

حواس اسب ها

حس‌های اسب معمولا از حس‌های انسان توانمندتر است. اسب مانند درندگان باید همواره از رویدادهای پیرامونش آگاه باشد. اسب‌ها در میان پستانداران خشکی، بزرگترین چشم را دارند و البته چشمانی در دو سوی سرشان دارند. با این چشم‌ها، بازهٔ دید اسب به بیش از ۳۵۰° می‌رسد که نزدیک به ۶۵° آن را با هر دو چشم و ۲۸۵° باقی مانده را با یک چشم می‌بیند. اسب‌ها دید بسیار خوبی در شب و روز دارند اما تنها دو رنگ را می‌بینند. وضعیت دید آن‌ها از نظر رنگ مانند کوررنگی در انسان است که تنها چند رنگ، بویژه قرمز و رنگ‌های مرتبط با آن به صورت سایهٔ سبز قابل دیدن است. شنوایی اسب خوب است و هر گوش آن می‌تواند تا ۱۸۰ درجه به دور خود بچرخد. درنتیجه اسب توان آن را دارد تا صدای همهٔ ۳۶۰ درجهٔ پیرامونش را مستقیم دریافت کند بدون آنکه نیاز باشد سرش را بگرداند. بویایی آن‌ها از انسان بسیار قوی تر است اما حس کلیدی برای آن‌ها نیست، آن‌ها بیشتر بر بینایی خود تکیه می‌کنند. اسب‌ها توان بالایی در نگه داشتن تعادل خود دارند. این حس ناخودآگاه اینکه در هر لحظه پاها کجا قرار دارند، در اسب بسیار بالا است. اسب حس لامسهٔ پیشرفته‌ای دارد، این حس در پیرامون چشم‌ها، گوش‌ها و بینی حساس تر هم می‌شود. توان حس لامسهٔ اسب به اندازه‌ای است که اگر یک پشه روی هر جایی از بدنش بنشیند، اسب متوجه آن می‌شود. حس چشایی اسب‌ها هم پیشرفته است، برای همین در میان علف‌ها، می‌توانند خوراکی را که بیشتر دوست دارند برگزینند و بخورند. همچنین لب هایشان می‌تواند کوچکترین دانه‌ها را هم جدا کند. اسب‌ها عموما علف‌های سمی نمی‌خورند اما گاهی دیده شده که با وجود آنکه علف‌های سالم در دسترس است اما اسب به سراغ علف‌های سمی برود.

طول عمر و مرحله زندگی اسب

طول عمر یک اسب اهلی امروزی به نژاد، روش نگهداری و شرایط محیطی بستگی دارد اما می‌توان امید داشت که یک اسب میان ۲۵ تا ۳۰ سال عمر کند.البته گونه‌های غیرمعمولی وجود دارد که تا ۴۰ سال و گاهی بیشتر هم عمر می‌کنند. پیرترین اسبی که برای وجود آن سند در دسترس است بیلی پیر نام دارد که در سدهٔ ۱۹ میلادی زندگی می‌کرده و تا سن ۶۲ سالگی رسیده بود. «شوگر پوف» نام یک اسب از نژاد اسبچه است که توانسته بود لقب پیرترین اسب زنده را از آن خود کند و نامش را میان رکوردهای جهانی گینس ثبت کند؛ این اسب در سن ۵۶ سالگی در ۲۰۰۷ از دنیا رفت. بدون در نظر گرفتن روز تولد هر اسب، برای بیشتر مسابقه‌ها، هر سال در یک ژانویه در نیم کرهٔ شمالی و در یک اوت در نیم کرهٔ جنوبی به عدد سن اسب یک سال افزوده می‌شود ولی برای اسب‌هایی که در مسابقهٔ سواری استقامت شرکت می‌کنند این معیار برقرار نیست، برای این اسب‌ها حداقل سن اسب مهم است و این سن از روی تاریخ دقیق تولد اسب سنجیده می‌شود.

تعریف اسب

اسب یا اسپ با نام علمی Equus ferus caballus یکی از دو زیرگونه‌های اسب وحشی (Equus ferus) است. این جانور پستاندار و فَردسُم است و به تیره اسبیان تعلق دارد. فرگشت اسب از ۴۵ تا ۵۵ میلیون سال پیش به این سو آغاز شده است، گذشتهٔ اسب‌های بزرگ و تک‌سم امروزی به جانورانی کوچک‌جثه و چندسم بازمی‌گردد. نزدیک به ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد انسان تلاش کرد تا اسب را اهلی کند. گمان بر این است که تا سال ۳۰۰۰ پیش از میلاد اسب‌ های اهلی در جاهای گوناگونی از زمین حضور داشتند. اسب‌های زیرگونهٔ caballus اهلی شده‌اند، اگرچه بسیاری از آن‌ها در طبیعت آزاد زندگی می‌کنند. البته اسب‌هایی وجود دارند که هرگز اهلی نشده‌اند؛ برای نمونه اسب شوالسکی تنها زیرگونه‌ای است که واقعاً تاکنون وحشی باقی‌مانده است.